Lisa in LaLaLand

< Back to news

Cellulite at woman buttocks.Gray background

Press contact:
Lisa Gritter
contact@lisainlalaland.com

#FLAWLESS

Dit weekend ging ik voor het eerst in een lange tijd met blote benen naar buiten. Ik was in het buitenland en wilde het proberen. Het was een verademing. Geen last van de hitte die al het zweet en vuil in je panty opslaat tot je je zo goor voelt dat je alleen nog wilt douchen. Geen mensen die vol afschuw naar mijn benen keken. Waarom had ik dit niet eerder gedaan? Waar maakte ik me nou zo druk om?

Eenmaal thuis lukte het niet meer. Vol goede moed stond ik thuis voor de spiegel. Jurkje aan, schoenen aan, geen panty. Maar het wilde niet. Het licht viel net verkeerd en liet de putjes in mijn benen zien, de bijna lichtgevende witheid, de rimpels in de huid boven mijn knieën en het vettige stukje achter op mijn bovenbenen. De panty ging weer aan.

Een tijdje terug sliep er een jongen bij mij. We hadden gekust, hij was lief en geduldig en oprecht onder de indruk van mij. Ik ook van hem. Zoveel hoffelijkheid, geduld en oprechtheid was ik niet meer gewend van jongens. Ik voelde me mooi, sexy ook. Tot we gingen liggen, lepeltje-lepeltje, en hij zijn hand op mijn buik wilde leggen. Ik duwde hem weg. Hij vroeg waarom, ik zei omdat ik niet wilde dat hij mijn buik voelde. ‘You have an amazing body and a lovely belly’ zei hij. Ja, maar niet plat. ‘Who says it needs to be flat!?’ zei hij, oprecht geïrriteerd dat hij niet van mijn zachte rondingen mocht genieten.

Vandaag ging ik met de trein. Ik was te vroeg op het station en liep de AKO in. Daar kocht ik twee willekeurige vrouwenbladen. Beide stonden vol strakke, feilloze, slanke modellen. Geen adertje, putje, rolletje of litteken te zien. De teksten stonden vol met woorden als ‘onafhankelijkheid’, ‘powervrouwen’ en ‘vrijheid’. De artikelen vol tips om af te vallen, slanker te lijken, mannen te binden, dieettips voor een platte buik, hoeveel schaamhaar vinden mannen nou écht sexy, hoe maak je hem gek in bed, de fouten die je nooit meer mag maken in je beautyregime en tien manieren om een crop-top te dragen.

Ik pakte mijn telefoon erbij en scrolde door mijn Instagram ‘discover’-functie. Elke derde foto was een foodie, elke vierde een sportblog en elke vijfde, zesde en zevende een mooi belichte selfie. #flawless, #detox #fitgirls #abs #squads #cleaneating #running #blonde #hotgirl #bikinibody #readyforsummer #fit.

Ik voel me vaak sexy, sterk, onaantastbaar en een lekker wijf. Maar ook vaak te dik. Voor de kleren in de winkels, in vergelijking met de modellen op TV en in bladen, in de sportschool als ik aan de gewichten hang in het ‘mannenhoekje’. Ik voel me bekeken, vergeleken, beoordeeld en verraden. Niet door jou, of door degene naast me, vooral niet door mijn vrienden of familie, maar wel door de maatschappij. Door de bladen, modeontwerpers, trendmakers. De mensen die bepalen dat je maat iets zegt over je aantrekkingskracht. Die ons doen geloven dat de mate en hoeveelheid waarin je sport iets zegt over je wilskracht en doorzettingsvermogen. Die doen alsof slankheid iets is waar je naar moet willen streven en wie dat niet doet is slap, geeft op. Die er voor zorgen dat voor vrouwen die niet hun uiterste best doen om een maatje 36 te behouden, de huidige mode niet toegankelijk is. We willen geen dikkertjes in crop-tops, gatverdamme. Die er voor zorgen dat jongens over dikke meisjes zeggen dat ze ‘die taart eens weg moeten leggen’.

Dat zijn de mensen die ons verraden. Die doen alsof streven naar geluk hetzelfde is als streven naar een volgens hun bedacht ideaal uiterlijk. Die pretenderen dat de zogenaamde ‘independent woman’ die in  niets verhullende glitter bikini over je beeldscherm glijdt ons idool is. En dat als je soms jankend thuiskomt na een middagje onverbiddelijke pashokjes en onmogelijk strakke broeken dat het dan jouw eigen schuld is, niet die van hun. Had je maar wat minder moeten eten. Jullie zijn de verraders die feminisme zeggen, maar onderdrukking doen.