Lisa in LaLaLand

< Back to news

schaduwmensen

Press contact:
Lisa Gritter
contact@lisainlalaland.com

SCHADUWMENSEN

Een paar huizen verderop woont een vrouw alleen. Ze heeft enorm overgewicht en gaat elke dag op haar scooter naar wat ik vermoed wat haar werk is. Ze lacht niet. Buitenshuis komt ze verder nooit, als je haar wel ziet heeft ze haar helm op. Op weg naar haar scooter, op de scooter of er zojuist van afgestapt. ’s Avonds flikkert de tv in haar woonkamer waar niets aan de muren hangt en er komt nooit iemand langs. Ze bestaat wel, maar ze leeft niet echt. Ze is een schaduwmens.

Mijn hart breekt voor deze vrouw. Zij is mijn grootste angst. Eenzaamheid is een tergend langzaam virus en voor je het weet ben je ongeneselijk alleen.

Soms overvalt mij de allesomvattende angst om nooit meer echt helemaal te bestaan. Om bij de schaduwmensen te horen. Na De Grote Instorting stopte ik met mijn bedrijf. Mijn werk was (zeker negentig procent van) mijn sociale leven. Ineens zit ik thuis en doe ik niks. Ineens ben ik van geen nut tot niemand. En ook al niet iemands lief. De twee grootste pilaren van ons sociale bestaansrecht zijn uit het zicht verdwenen en nu sta ik er dus een beetje verloren bij.  Als een kind in de Ikea die zijn ouders kwijt is en door het doolhof van garderobekasten en boxsprings niet meer weet wat links en rechts is. Ik wil zeg maar heel graag worden opgehaald uit het ballenbad. (Metaforisch gezien uiteraard, want zat ik echt in een ballenbad dan bleef ik graag nog even. Wiehoo!)

De optimist in mij roept; omdat je toch niet echt bestaat kan je je leven geheel opnieuw inrichten! Kansen! Mogelijkheden! Ga eindelijk eens een tijd in het buitenland wonen. Londen roept (hiya), Berlijn smeekt (bitte…), Lissabon knipoogt (olá bonita). Word bloemist, lerares, schrijf boeken, ga op dansles, leer Portugees of drummen of allebei. Neem een IVF-kind of een tweede kat, verkoop je huis en ga zwerven of koop een boerderij in Drenthe en neem kippen. Begin een commune of een sekte, lees de Bijbel en de Koran, wordt boeddhistisch of infiltreer in de Scientology kerk. Doe iets, doe alles. Ik doe niets.

De mogelijkheden zijn ein-de-loos, wat precies weer stress oplevert. De wereld is mijn oester, maar de afrodisiacum lijkt niet aan te slaan. Ik word geenszins geil van deze vrijheid, eerder bang. Om nooit meer te weten wat ik wil, nooit opnieuw het gevoel te beleven van slagen, succes, ambitie, geliefd zijn, verliefd worden.  Bang om te eindigen in de alleengaandensoos waar een kalende veertigjarige maagd mij een plakje cake aanbiedt en we dansen op