Lisa in LaLaLand

< Back to news

Press contact:
Lisa Gritter
contact@lisainlalaland.com

BOODSCHAPPEN

Ik doe vaak boodschappen. Niet alleen omdat ik niet geleerd heb boodschappen te doen zoals volwassen mensen dat doen; een keer per week voor de hele week. Van die mensen die altijd iets in huis hebben voor als er spontaan visite komt. Bij wie nooit een keukenrol op de spoelbak ligt omdat het toiletpapier op is.

Ik loop door de gangpaden, langs de zuivelmuur en de diepvriesvitrines, alsof het een doolhof is waar ik niet uit wil ontsnappen. Ik knijp in avocado’s, check de datum op het melkpak, lees alle etiketten van de wijn. Pak een pot, leg hem terug, pak een zak, leg hem weer weg. In de supermarkt ben ik tenminste nog onderweg.

Thuis ben ik alleen. Met mijn rijpe avocado’s en nog tot volgende week verse melk. Thuis is niemand boos dat ik te laat ben of blij dat ik er wel ben. En er is niemand om te zien hoe soms de tranen komen zodra ik de deur dicht doe, alsof ik de vervuilde lucht inadem van een huis zonder liefde waar niemand het kan schelen of ik allebei de pizza’s eet die ik kocht omdat één pizza kopen zou verklappen dat ik zielig ben en alleen en te moe om voor mezelf te zorgen zoals iemand anders dat zou doen.

Ik koop goede moed in groene groenten, tijd in lange etiketten en heen en weer door de gangpaden, hoop in dure flessen wijn en met twee pizza’s koop ik diepvriesschone schijn. Ik wil het ook graag contactloos pinnen, alsjeblieft.

Als ik boodschappen doe vergeet ik even de zinneloosheid van het leven. Voor heel even ben ik slechts onderweg. Hoef ik niet na te denken over het leven, maar enkel over broodbeleg.